به نام آرام دلها

هزاران تضادی که هر روز می بینیم و باید یک جوری هضم شان کنیم. دیگر هیچ چیز در زندگی مان ۱۰۰٪ ی نیست و هیچ تضمینی نیست که تصمیم صحیح امروزت نشود بزگترین اشتباه فردایت و احساس شکستی که نمی دانی و نمی توانی درک کنی از کجا در وجودت می خروشد باعث می شود تا حس زنده و موثر بودنت را به سختی باور کنی.می شوی همان سایه که فقط می بینی و هر روز کم رنگ تر می شوی.همین حس سایه بودن من...

تصاویر واقعی اجسام و آدمها و اتفاق ها اینقدر برای آدمیزاد قرن 21 طبیعی شده که قدرت درک واقعیت و درستی از این چیزا رو از دست دادیم.اصلی ترین دلیل بوجود آمدن سایه ها یک منبع نوره.این نور میتونه در عالم طبیعی خورشید و یا هر چبز دیگه ای باشه ولی در ماورا’ و معنویات به نظر من چیزی جز خدا نیست.همه اعمال خوب و پسندیده آدمی میتونه سایه ای از نور خدا باشه.
آرزوم اینه که همه از باهم بودن به معنی واقعی لذت ببریم .همیشه به راهنمایی ها و نظراتتون محتاج خواهم بود.البته همه ی نوشته های من می تواند رد پایی از نوشته های هوشنگ ابتهاج،سایه ی معروف باشد.بی شک نوشته های ابتهاج حس غریبی در هر خواننده ای پدید می آورد که در مورد من شاید این حس غریب است که کار نوشتن این وبلاگ را برایم آسانتر می کند.